Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

ΟΤΑΝ ΕΧΩ ΕΣΕΝΑ...

Προσπαθώ μήνες να γράψω μια ανάρτηση για τον άντρα της ζωής μου αλλά δεν τα καταφέρνω γιατί αισθάνομαι ότι τα συναισθήματα όταν μπαίνουν σε λέξεις δεν αποδίδουν ποτέ την ακριβή τους ένταση.
Αν υπάρχουν δεύτερες και τρίτες ζωές η επιλογή μου είναι από τώρα σαφέστατα  δηλωμένη στον Κύριο .Όσες φορές και να ξαναγεννηθώ τον Σπύρο θα επιλέξω και πάλι να περάσω την ζωή μου . Ο Σπύρος είναι  μια από τις πιο σωστές επιλογές στην ζωή μου  .Από τους σπάνιους ανθρώπους σε εντιμότητα ,ικανότητες και μεγαλοψυχία. Μερικές φορές είναι τόσο έντονα αυτά του τα στοιχεία που με εξοργίζουν γιατί γίνεται βορά και ανέχεται συμπεριφορές.
Με τον Σπύρο είμαστε όπως το γιν και γιαν ,όπως το άσπρο και μαύρο που όσο αντίθετα και να είναι ο συνδιασμός τους παραπέμπει στην ενότητα , στο ''όλο'' . Έτσι λοιπόν αν και αντίθετοι χαρακτήρες σε πολλά έχουμε βρει τους κώδικές μας και έχουμε καταφέρει ο κάθε ένας να χαρίσει ένα μικρό κομμάτι του στον άλλο. Η ζωή μας έχει κάτι από την γοητεία της τραμπάλας των παιδικών μας χρόνων . Προσπαθείς να εξισορροπείς το βάρος και να λειτουργείς συνεργατικά. Όταν ο ένας πέφτει ο άλλος σηκώνεται και τον επαναφέρει. Και εμείς είχαμε πολλά στην μέχρι τώρα ζωή μας να πέσουμε αλλά πάντα σηκωνόμαστε γιατί οι δυνάμεις μας είναι αντίθετες και για αυτό συμπληρωματικές.

Πολλά ,είχαμε πολλά και δύσκολα από την αρχή σχεδόν. Μάθαμε όμως να τα προσπερνάμε και να τα ξεπερνάμε γιατί είχαμε λίγους ανθρώπους να μας στηρίζουν ,όσον αφορά συγγενής, γιατί φίλους πάντα είχαμε άξιους . 'Οπως καταλαβαίνεις οι φίλοι ανήκουν στις επιλογές. Μόνοι, λοιπόν, στηρίξαμε τις επιλογές μας μέχρι τελικής πτώσης και δεν δώσαμε ποτέ λογαριασμό σε όλους αυτούς που αν και πρακτικά ανύπαρκτοι ήταν πάντα πρόθυμοι να σχολιάσουν ,να κατηγορήσουν ,να ''καθοδηγήσουν''  γιατί  δεν χρωστούσαμε τίποτα και σε κανέναν. Μόνο λίγο η διάθεσή του χάλαγε αλλά δεν έδινε και τόση σημασία .
 Και έτσι κάπως μάθαμε να τους αγνοούμε. Ή για να το θέσω καλύτερα έμαθε να το κάνει γιατί  εγώ ακόμη εκπαιδεύομαι. Είναι από τα πράγματα που με ξεπερνάνε. Ο Σπύρος διαχειρίζεται καλύτερα την σκέψη του γιατί λειτουργεί εγκεφαλικά και εκλογικεύει ,εγώ από την άλλη διατηρώ μία σκέψη που βασίζεται στο συναίσθημα και αυτό με κάνει να παίρνω αποφάσεις οριστικές και αμετάκλητες .Εγώ δεν μπορώ να αδιαφορήσω ,παθιάζομαι με το άδικο και είμαι πολύ ξεκάθαρη στον αποδέκτη της διαγραφής μου. Ποτέ δεν μπόρεσα να χωνέψω το ότι εξαιτίας της αντιπάθειας που κάποιοι άνθρωποι έτρεφαν προς εμένα τον ''παράτησαν ''μόνο ,χωρίς βοήθεια ,στερώντας του το συναίσθημα ότι έχει κάποιον να του σταθεί στα ''κακά'' και να χαρεί μαζί του στα ''καλά''  . Μπορώ να πω ότι γίνανε ακόμη πιο αβυσσαλέα αδιάφοροι με την επιλογή μας να κάνουμε πολλά παιδιά και με ακόμη πιο σκληρές συμπεριφορές ,σχεδόν απάνθρωπες.

Θαυμάζω αυτή του την καλοσύνη και την ανωτερότητα που επιδεικνύει. Ίσως και να έχει ένα κομμάτι σοφίας  που εγώ δεν έχω . Ο Σπύρος είναι ευγενικός και ανεκτικός .Ξέρει να συγχωρεί και να ταξινομεί τις σχέσεις του στην συνείδησή του  .Αποδέχεται την φύση της  σχέσης που έχει με τον καθένα και προχωράει. Εγώ από την άλλη παλεύω ακόμη να μπορώ να συγχωρώ ανθρώπους που όχι μόνο δεν υπήρξαν ποτέ για εμένα αλλά υποδαύλισαν   με τον τρόπο τους σημαντικές σταθερές για εμένα .Όχι και πολύ Χριστιανικό το παραδέχομαι. Όμως εμένα μου αρέσουν οι καλά προσδιορισμένες σχέσεις και τις απαιτώ. .Η μάνα πρέπει να είναι μάνα, ο αδερφός αδερφός ,ο γείτονας  γείτονας ,ο φίλος φίλος  .Όταν η μάνα γίνεται γειτόνισσα , ο αδερφός φίλος ,ο θείος γνωστός ...κάτι δεν πάει καλά  γιατί ο γιαλός δεν είναι στραβός, εμείς στραβά αρμενίζουμε  .Όταν μπορείς να μην το κάνεις αυτό λέγεται υπέρβαση και ο Σπύρος την κάνει.
Είναι εκπληκτικός πατέρας και έχει δικαιώσει τον τίτλο του πολλαπλά. Τον έχω δει να λυγίζει ,να φοβάται ,να πονάει. Πόσο πολύ μπορεί να αλλοιώνεται το πρόσωπο όταν το χαράζει ο πόνος και η απελπισία ! Τις δύσκολες μέρες με τον Οδυσσέα  και ενώ είχε καταρρεύσει στεκόταν εκεί  σε κάθε επισκεπτήριο .Σε κάθε επισκεπτήριο του κρατούσε το χέρι ,του τραγουδούσε και ας έκλαιγε εκείνος.
Το πρώτο φιλί της ημέρας  και το τελευταίο φιλί της καληνύχτας . Τα πρώτα βήματα της ημέρας οδηγούν στον Οδυσσέα και είμαι σίγουρη ότι τα βράδια που κοιμάται ρίχνει παραγάδι στο θαύμα και περιμένει...Πάντα εδώ ,για όλους .

 Έχει απίστευτη υπομονή και εγώ απίστευτο πείσμα και έτσι καταφέρνουμε να εντάσσουμε  στην καθημερινότητά μας ό,τι αντιξοότητα η ζωή μας επιφυλάσσει.
 Και περνάνε οι μέρες ...και περνάνε τα χρόνια...και εμείς εξακολουθούμε να είμαστε μαζί με τους ανθρώπους που έχουμε πλέον επιλέξει να υπάρχουν στην ζωή μας ,με τις διαφορές μας ,τις συγκρούσεις μας  και περνάνε τα χρόνια ...έτσι σε μια μακάρια αγριότητα που μας επιβάλει το ένστικτο της επιβίωσης.
 

2 σχόλια:

  1. Χωρίς να σας γνωρίζω, σας θαυμάζω!
    Καλά ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ!!!Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ .ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΟΥ

      Διαγραφή