Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ '' ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ'' ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΗ


Και ο Θεός έπλασε τους πρωταγωνιστές... όσους γεννήθηκαν να πρωτοστατήσουν στον ''αγώνα'' τους.
 Αυτούς που  θα μπορούσε η ζωή να τους μετατρέψει σε έμπνευση για αρχαίο επικό ποιητή.
Οι πρωταγωνιστές  γεννιούνται σε μία μυστική συνομωσία της τύχης και του τυχαίου .Έρχονται ξαφνικά και τρυπώνουν στην αφάνεια, στο δύσκολο ,στο ακατόρθωτο . .Και ξαφνικά αφήνουν την έκπληξη να συνομωτήσει και να γίνουν πρωτοστάτες στον αγώνα τους, πρωταγωνιστές στις καρδιές όσων τους γνωρίζουν χωρίς φαμφάρες και χωρίς ίχνος υπερβολής σε τίποτα. Ορίζουν το σημαντικό ,το ουσιώδες και συμπαρασύρουν σε αυτό όσους έχουν την τύχη να φιλοξενούν στο σώμα τους ψυχές ίσως όχι αθώες αλλά εύπλαστες .
Οι πρωταγωνιστές είναι εργατικοί και υπερβολικοί μόνο στην προσπάθειά τους να μην τα παρατήσουν ,να μην παραιτηθούν . Σπανίως επιτρέπουν στον εαυτόν τους την θλιβερή συνήθεια να παραπονεθούν ,να κλαφτούν. Δεν έχουν λόγο άλλωστε. Ο πόνος δεν μαλακώνει με την μιζέρια αλλά με την σοφία της επιμονής και της υπομονής . Στέκονται  βουβοί και περιμένουν ,αφουγκράζονται ,διδάσκονται πράγματα,  εμπνέουν ιδέες που παλεύουν να ανασυρθούν από την άγνοια στην γνώση και μετά στην ενσυναίσθηση. Έχουν πείσμα, θέληση ,υπομονή και μία πρωτόγνωρη δίψα για ζωή .Η ζωή είναι μία μεγάλη ανάσα !
Σιωπηλοί μερικές φορές μαρμαρωμένοι, με μία μεγαλοπρέπεια που δεν έχει να κάνει με την καταγωγή ,την μόρφωση ,το χρήμα...αλλά με αυτή την ακατέργαστη δύναμη που πρωτοστατεί στον αγώνα τους,

με ένα πείσμα να ισορροπούν στην άκρη του γκρεμού και να μην πέφτουν σαν να τους κρατάει ένα αόρατο νήμα ασάλευτους  να ακροβατούν πάνω από το κενό  και αγνοώντας το επιδεικτικά να αγναντεύουν τον ορίζοντα.
 
Ζούνε μία δική τους ζωή εσωτερική , μυστική ,μία ζωή που ο χρόνος καταργείται και το'' χρόνια πολλά ''ακούγεται αστείο . Τώρα  μάλιστα που το ξανασκέφτομαι  ίσως να αγγίζει και τα όρια της ειρωνίας .

Οι πρωταγωνιστές δεν ζούνε για το'' χρόνια πολλά'' αλλά για την στιγμή.


Σε μία στιγμή τους μπορεί να είναι συμπυκνωμένη η δόση μίας  ζωής ακόμη και εκατονταετίας, ο αγώνας χιλιετίας, η ανακούφιση ετών φωτός μέσα στο συμπαντικό άπειρο και η αγάπη του πάντα. Όλα σε μία στιγμή που καταργεί τον χρόνο και την ηλικία στην ζωή τους και κάνει τις καθημερινές συνήθεις ευχές γενεθλίων να ακούγονται παραπλανητικές και ματαιόδοξες. Πως μπορεί κάποιος να ορίσει το πολύ και το λίγο στα χρόνια ;

Η έννοια του χρόνου και της τύχης δεν επιδέχονται αντικειμενικότητας . Είναι τα μάτια και το μέρος που στέκεσαι όταν τα βάζεις στην διαδικασία της αρίθμησης . Πως μπορεί κάποιος να δώσει τις συντεταγμένες μέσα στις οποίες κινείται η ζωή και να ορίσει αυτόν που πρέπει να φύγει αν κατατάσσεται στον συγκεκριμένο χωροχρόνο. Το σύμπαν ,ο Θεός ,η λογική έχει αποδειχτεί ότι έχουν τους δικούς τους ορισμούς και συχνά μας ξαφνιάζουν με τον τρόπο που εξελίσσονται τα πράγματα, με τα σενάρια που εκτυλίσσονται κατά την διάρκεια της ζωής και με την αυθαιρεσία του ανθρώπου να επιβάλλει το δικό του '' θέλω '' στην ζωή ή στον θάνατο.
Εκεί λοιπόν που το ''χρόνια πολλά ''ίσως ακούγεται ειρωνικό και άτοπο και περιττό, εκεί που ο πρωταγωνιστής αγωνίζεται καθημερινά σε μια πραγματικότητα που για κάποιους μπορεί να είναι δύσκολη και αφόρητη ,εκεί η ζωή θριαμβεύει στην στιγμή της ,ταπεινώνει τον θάνατο και κερδίζει στα σημεία.




 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου